Levende revolutie

Ana Wijnen doet verslag van haar deelname aan het internationale festival tegen fascisme in Caracas, Venezuela. Dit congres werd in januari 2025 georganiseerd rondom de inauguratie van Nicolás Maduro

Ana Wijnen is een Boliviaanse letterkundige die in Nederland woont en werkt. Ze studeerde Latijns Amerikaanse studies in Leiden en is tegenwoordig als taaldocent verbonden aan de universiteit van Tilburg. Vanuit haar activisme steunt zij de Hands-off-Venezuela beweging in Nederland die regelmatig demonstraties organiseert in Amsterdam. Daarnaast werkt ze voor het Spaanstalige radio programma 'Mundo, punto de vista Internacional' van Conaicop dat wordt uitgezonden door de Venezolaanse radiozender Radio del Sur. Bij Conaicop is ze lid van het secretariaat vrouwen- en Inheemse volken. Ana nam deel aan twee van de internationale anti-fascisme congressen in Caracas. Het congres in januari werd georganiseerd rondom de inauguratie van Nicolás Maduro. Dit is haar verslag over hoe zij deze internationale bijeenkomst heeft ervaren.

Media Mondo, 14 februari 2025, Door: Ana Wijnen, https://media-mondo.com/artikelen/analyse/levende-revolutie/

Afgelopen maand, van 9 tot 11 januari 2025, was ik voor de tweede keer te gast in de Venezolaanse hoofdstad Caracas, de geboorteplaats van Simon Bolívar die begin 1800 de vrijheidsstrijd tegen kolonisator Spanje leidde en waar mijn vaderland Bolivia naar is vernoemd. Mijn deelname aan het Internationale Antifascisme Festival was een onvergetelijke belevenis. Het programma stond in het kader van de inauguratie van de democratisch verkozen president Nicolás Maduro, een gebeurtenis van historische en internationale waarde waar wij bij aanwezig mochten zijn.

Caracas was opnieuw het toneel van de Anti-Fascistische Internationale, waar meer dan tweeduizend vertegenwoordigers uit ongeveer 120 landen uit de hele wereld samenkwamen. Eerder, in september 2024 was ik aanwezig bij de lancering van deze internationale beweging. Woorden schieten tekort om de ervaring van mijn tweede bezoek te beschrijven. De bundeling van revolutionaire energie, het netwerk van bewuste, goed opgeleide en waardige intellectuelen, dat groeiende is, biedt hoop waarvan ik dacht dat die bijna verloren was. Het is de hoop dat Latijns-Amerika, en daarmee alle volken van de wereld die onderdrukt worden door het kolonialisme, herboren worden, hun eigen weg vinden, in een stevig en vastberaden tempo, met het Venezolaanse volk als moedig voorbeeld. Het is een moeilijke weg met tegenslagen en machtige tegenstanders die denken dat ze de wereld beheersen met hun blokkades, hun sancties en enorme mediamanipulatie.

Voor degenen die niet afkomstig zijn uit het land waar ze wonen, kan het moeilijk zijn om een vlag te dragen die ons niet vertegenwoordigt, vooral wanneer het contrast erg groot is. Ik ervaar het als een voorrecht om niet te horen bij een land dat onderdrukt, koloniseert en mensen aan de andere kant van de wereld hun land, hun goederen, hun families en zelfs hun recht op leven ontneemt. Europa, dat de moeder is van het fascisme, de moeder van het monster van het Noorden, de VS, dat verdeelt, vernietigt en haat zaait tegen degenen die zich ertegen verzetten; de VS als de lievelingszoon van koloniaal Europa die oorlogen, plunderingen en genocide heeft gefinancierd, zoals nu gebeurt met ons broedervolk in Palestina. Het contrast tussen het land van herkomst en het land van verblijf wordt nog voelbaarder in een omgeving zoals we die zagen en voelden in Caracas, met een regering die solidair is en voortdurend de genocide en onrechtvaardige plundering aanklaagt die de staat Israël al vele decennia uitvoert.

Op de een of andere manier heeft het leven in Europa mijn oorspronkelijke identiteit versterkt, die van mijn voorouders uit de prekoloniale tijd, en mij verbonden met alle andere volken in de wereld van wie alles is afgenomen, maar die nog altijd hun waardigheid bezitten.

Latijns-Amerika is daarentegen de moeder van culturen die met elkaar en met de natuur verbonden zijn, de moeder van de wind, de regen, de zon en de aarde, waaruit ons voedsel groeit. Dat geldt ook voor Afrika en Azië, die dat koloniale verleden van overheersing en onteigening delen. Maar ondanks alles hebben we niet opgegeven, onze revolutionaire geest ontspringt uit onze wonden.

Voor de bezoekers van het internationale festival tegen fascisme, vormt alles wat ik hierboven schrijf een bekend gegeven, het is voor hen geen abstractie maar een zekerheid, het is de materialisatie van wat we hoop noemen, het is uit de eerste hand getuige zijn van het omzetten van dat langdurige wachten naar concrete acties.

Het is geen toeval dat Venezuela het gastland was voor deze bijeenkomst. Bolívar, de Venezolaanse leider van het verzet tegen de Spaanse overheersing, was hier altijd duidelijk in geweest, net als Martí in Cuba, die met visionaire wijsheid waarschuwde voor het gevaar van het Noorden en altijd wist dat de enige manier om dit gevaar het hoofd te bieden de vereniging van volken zou zijn.

Door de geschiedenis heen is het revolutionaire idee van eenheid en sociaal verzet bij verschillende gelegenheden weer opgepakt: de Cubaanse revolutie is het levende bewijs van deze prestatie; Che Guevara's intentie om de revolutie over de rest van ons continent te verspreiden was helaas minder succesvol. De uitkomst is ons welbekend.

Vandaag de dag is de Bolivariaanse Republiek van Venezuela een duidelijk voorbeeld van het verzet en de sociale verbondenheid, die hebben geleid tot de Bolivariaanse Revolutie, en daarom beschouw ik deze bijeenkomst als een uitnodiging aan alle volken in de wereld om de voltooiing van de Bolivariaanse Revolutie in de praktijk te beleven. Het contrast met het beeld dat de gevestigde media verspreiden, kan niet groter zijn.

De verscheidenheid aan activiteiten en voorstellen in het festivalprogramma heeft ons verrijkt met kennis; het luisteren naar de toespraken van revolutionaire politieke leiders en zelfs het bezoek van de president zelf, Nicolás Maduro, heeft onze revolutionaire geest geïnspireerd

De verschillende werkgroepen riepen ons op tot actie vanuit ons werkveld: vrouwen, mannen, jongeren, inheemse volken, kunstenaars, sociale leiders en nog veel meer, om ons te richten op concrete aspecten zoals sociale bewegingen in hun verschillende verschijningsvormen, werk in communes, onderwijs, informatie, kunst, enz.

De deelname aan het Internationale Congres van Communicatie in LAUICOM (De Internationale Universiteit van Communicatie) heeft ons geïnspireerd om de confrontatie aan te gaan met de mediaoorlog en om vanuit de technologische kennis, taal en media-vormen te strijden tegen alle manipulatieve en destructieve desinformatie die het imperium verspreidt.

De culturele activiteiten in de prachtige stad Caracas hebben gediend als een bron van inspiratie voor ons om onze eigen uitingsvormen te vinden vanuit de geschiedenis, de muziek en de poëzie.

Tenslotte zullen de connecties die zijn gelegd met medestanders, kameraden en vrienden van over de hele wereld, de fundamenten van onze strijd versterken, door het creëren van samenwerkende, ondersteunende, menselijke netwerken, gebaseerd op vertrouwen, broederschap en wederzijds respect, die samen met de geboden instrumenten de noodzakelijke bruggen zullen leggen in de strijd, die bij onszelf begint, en zich uitbreidt tot een strijd voor allen en met allen, waarin we niet langer alleen zullen zijn.

Daarom, kameraden van de wereld, is het aan ons om deze uitnodiging aan te nemen en de verbintenis aan te gaan om dit project een vervolg te geven. Deze bijeenkomst mag niet slechts een mooie herinnering blijven, maar een onderdeel van de strijd voor onze toekomst, een toekomst die waardig, krachtig en vrij is. We moeten de verantwoordelijkheid op ons nemen om de revolutionaire geest te verspreiden in concrete en heldere acties.

We moeten onszelf ontwikkelen zodat we vanuit inzicht onze werkelijkheid kunnen uitleggen, onze omgeving positief en bewust kunnen beïnvloeden, ons netwerk kunnen uitbreiden, en gezamenlijk projecten kunnen beheren en uitvoeren. Het is geen gemakkelijke weg, maar het is onze weg.

Hasta la victoria, siempre. ¡Venceremos! (Altijd op weg naar de overwinning. Wij zullen winnen)
---

Lees ook:

'Twee stemmen', column door Beatriz Carnevali

Verslag Jeugdcongres Venezuela, door Sallie van Stigt

Artikel 'De VS voert druk op Venezuela op', door Marjolein van Pagee